Tag: rachunek sumienia

Tags: nawrocenie, rachunek sumienia, zaczac od nowa, Add more tags...,

or Close

Pewien latarnik mieszkający na wyspie niezbyt oddalonej od wybrzeża tak przyzwyczajony był do wystrzału armatniego z pobliskiego portu - był to wystrzał amatni oznaczający, że nie wydarzyło się nic godnego uwagi - iż mimo hałasu mógł spać jak suseł. Jednakże pewnej nocy przebudził się nagle, ponieważ nie usłyszał huku, do którego zdążył przywyknąć.

Czasem możemy przyzwyczaić się do tego stopnia do pewnego sposobu zachowania, że tylko coś zupełnie nowego może zwrócić naszą uwagę.

Tags: kierownictwo duchowe, rachunek sumienia, szczerosc, Add more tags...,

or Close

Pewien staruszek, cierpiący na krótkowzroczność, uważał się za wielkiego znawcę sztuki. Pewnego dnia odwiedził galerię obrazów z przyjaciółmi. Zapomniał okularów w domu i nie widział dobrze obrazów. Nie powstrzymało go to jednak przed głośnym wyrażaniem swoich opinii.

Od razu po wejściu do galerii zaczął krytykować różne obrazy. Zatrzymując się przed obrazem, który przypominał mu ludzką sylwetkę, zaczął go krytykować. Mówił z poczuciem wyższości: "Rama jestkompletnie nieodpowiednia dla obrazu. Człowiek jest ubrany w sposób bardzo zwyczajny i pospolity. W rzeczywistości artysta popełnił niewybaczalny błąd wybierając osobę tak przeciętną i odpychającą dla swojego portretu. To brak szacunku".

Staruszek kontynuował swój słowotok. Wreszcie jego żonie udało się przecisnąć przez otaczających go ludzi. Wzięła go dyskretnie na bok i powiedziała: "Kochanie, patrzysz w lustro". 

Morał:  Trudno nam uznać nasze wady, ale zauważamy je doskonale u innych.

Tags: rachunek sumienia, zycie wieczne, Add more tags...,

or Close

Na krawędzi dnia, gdzieś pomiędzy jawą a snem znalazłem się w pokoju. Jedyne, co tam zobaczyłem to niekończące się rzędy małych, prostokątnych szufladek. Kartoteka. Zajmowała ona całą ścianę. Podszedłem bliżej i zobaczyłem, że każda szufladka jest opatrzona odpowiednim napisem. Pierwszy, który przykuł mój wzrok brzmiał: Ludzie, których lubiłem?. Otworzyłem szufladkę i zacząłem przeglądać kartki ze środka. Rozpoznawałem imiona umieszczone na nich: Ania, Andrzej, Marta... Zamknąłem szybko tą szufladkę.

Nagle uświadomiłem sobie, gdzie jestem. Ten pokój, te martwe rzędy szufladek to brutalny katalog systemu mojego życia. Na tysiącach posegregowanych karteczek zapisane były wszystkie czynności, myśli i słowa mojego dwudziestoletniego życia; nawet te, o których sam dawno już zapomniałem. Uczucie niesamowitości i ciekawości mieszało się z przerażeniem gdy otwierałem kolejne szufladki. Jedne przynosiły radość, ciepłe wspomnienia inne uczucie tak wielkiego wstydu, że aż musiałem się obejrzeć za siebie by sprawdzić, czy nikt mnie nie widzi... Przegroda z napisem: Przyjaciele?, była tuż obok: Przyjaciele, których zdradziłem?. Niektóre napisy były mi znane, inne mniej, jeszcze inne były mi zupełnie obce. Książki, które przeczytałem? Kłamstwa, które mówiłem? Dowcipy, z których się śmiałem?. Wstrząsająca była dokładność zawartych na kartkach informacji... Rzeczy, które robiłem w złości? Rzeczy, które mruczałem pod nosem na moich rodziców?.